در آن جهان که برگ می‎افتد و کاکتوس راه می‎رود

1)

سرخِ سرخ،

یکی یکی.

برای آن‎ها

پس از بهار، نامِ فصل چیست؟؛

ریختنِ شکوفه‎های انار

(خرداد 93)

.....................................................................................

2)

حالا که به سایه‎ام نگاه می‎کنم،

هیچ شبیهِ "ایستوود"* نیست.

کاکتوسی‎ست

که خاری به دهن گرفته و

در دشتِ دراز می‎رود

(مردادِ 93)

.................................................................................

* "کلینت ایستوود"، قهرمانِ دشت‎های سوزانِ وسترن‎ها

  
نویسنده : مجید مویدی ; ساعت ٩:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۳