هر کسی، به شدت خودش است

 

فیلم Shi Gan در مورد روابط آدم‎هاست. در مورد روابط عاطفی آدم‎ها. هر چند در ظاهر به نظر می‎آید در مورد روابط آدم‎ها در جوامع مصرف‌گرا و غربی‎ست(به دلیل استفاده از لوکیشن‎ها و عناصری که در کشورهای پیشرفته بیشتر موضوعیت دارد)، اما به نظرِ من قضیه‎ی بنیادی فیلم، به این‎جا منتهی نمی‎شود. در واقع فیلم به مساله و مشکلِ جامع‎تری در مورد روابطِ عاطفی آدم‎ها اشاره دارد: نارضایتی آدم‎ها از آن "کسی" که هستند و تلاش برای تبدیل شدن به کسی که، فقط گمان می‎کنند بهتر است "آن" باشند. مساله این این است که بعضی وقت‎ها آدم‎ها فکر می‎کنند باید کسِ دیگری بشوند تا موردِ عشقِ و علاقه‎ی طرف مقابل قرار بگیرند. تا آن‎جا پیش می‎روند که خودشان را و داشته‎هایشان را فراموش می‎کنند. آدم‎ها گاهی فراموش می‎کنند که هر کسی، به شدت خودش است؛ با زیبایی‎های خاصِ خودش، ضعف‎هاش، قدرت‎هاش و... . کسی که روزی به ما علاقه‎مند می‎شود، خودِ ما را دیده و پسندیده و اصلا باید این‎طور باشد؛ اگر غیر از این باشد و دنبالِ آدم دیگری در ما بگردد، پس، از اول راه را اشتباه آمده و... . فارغ از این بحث که واقعا چقدر عملی‎ست که کسی شخصیتِ خودش را تغییر بدهد، پس‎زمینه‎ی  فکریِ فیلم (Shi Gan(timeاین است که ما به خاطرِ تصورات نادرست‎مان از خود و دیگری، به این نتیجه می‎رسیم که باید خودمان را تغییر بدهیم تا موردِ پسندِ دیگری قرار بگیریم. غافل از این‎که آن که با ماست، خودِ ما را می‎خواهد؛ گیرم که بعضی از رفتار یا صفاتِ ما را نپسندد، اما "ما"، چیزی فراتر از صفاتِ منفردمان هستیم که بخواهیم به صورتِ انتزاعی تحلیل‎اش کنیم. هرچند در این فیلم، آن مولفه‎ای که راهِ ورود به این بحث است به ظاهرِ آدم‎ها مربوط می‎شود، اما به نظرم با یک قیاس ساده، می‎شود مساله را به همان ویژگی‎های شخصیتی یا کلِ شخصت انسان بسط داد. در فیلمِ Shi Gan، این تصور نادرست از خودمان و طرف مقابل، به چهره و زیبایی ظاهری آدم‎ها برمی‎گردد. در این داستان، شخصیتِ دختر، به این گمان که گذشت زمان باعث شده که دیگر چهره‎اش جذابیت و زیبایی سابق را برای دوست‎پسرش نداشته باشد، تصمیم می‎گیرد با جراحی پلاستیک، چهره‎اش را تغییر بدهد تا دوباره در چشمِ او جذاب شود. آن‎چه در ادامه‎ی داستان پیش می‎آید، منجر به دورِ باطلی از اشتباهاتِ آدم‎های داستان می‎شود؛ چیزی در مایه‎های همان توضیحاتی‎ که گفتم؛ البته پروپیمان‎تر، عمیق‎تر و دردناک‎تر.

 این عکس، از یکی از سکانس‎های تاثیرگذار فیلم است.

 ..................................................................

پی‎نوشت(1): نخواستم داستانِ فیلم لو برود،تا احیانا برای کسانی که ندیده‎اند مزه‎ی دیدن فیلم کم نشود.

پی‎نوشت(2): نامِ فیلم به کره‎ای، همان Shi Gan است و به انگلیسی می‎شود Time

  
نویسنده : مجید مویدی ; ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/۱