کوچِ اجباریِ دُرناهای خاکستری

حالا دیگر قضیه‎ی بلاگفا را همه می‎دانند. قضیه‎ای که دستِ کم برای من، خیلی ناراحت کننده است. هم از این بابت که مدت زیادی‎ست که از بیشترِ دوستان بلاگفایی‎ام بی‎خبرم و دلم برایشان تنگ شده و هم به دلیلی که دردناک‎تر از اولی‎ست. این دلیل دوم، یک قضیه و مشکلِ اجتماعی‎ست؛ یعنی بعدی اجتماعی دارد. قضیه از این قرار است که این اتفاق، بدونِ شک، ضربه‎ی روحی‎ای به کاربرانِ بلاگفا زده است. فکر می‎کنم همه‎ی آنهایی که وبلاگ‎نویس هستند، می‎فهمند که وقتی که از نیاز به نوشتن حرف می‎زنم، قضیه تا چه حد جدی‎ست. هر کسی که شروع به نوشتن می‎کند، از روی ضرورتی درونی دست به این کار زده. نوشتن، راهی برای تخلیه حرف‎های آدم(چه با خودش، چه با دیگران) است. این است که "نوشتن"(فرقی هم بینِ اینکه مطلبی که نوشته می‎شود خاطره باشد، مقاله باشد، معرفی کتاب یا هزار چیز دیگر باشد، نیست)، برای نویسنده، همان زندگی‎ست. یا اگر اینطور بهتر می‎دانید، بگویید "نوشتن، جایی برای زیستن است". این اتفاق برای کاربران بلاگفا، دقیقا مانند تبعید شدن یا رانده شدن از خانه است. قضیه، غم انگیز است.

از میان بلاگفایی‎ها، عده‎ای، دستِ کم به صورت موقت و تا زمانی که تکلیفشان مشخص شود، در گروه‎های دیگری اعم از پرشین بلاگ، میهن بلاگ، بلاگ اسکای و... ساکن شده‎اند. من به لطفِ اطلاع رسانی یکی از دوستان و جستجوی خودم در چند صفحه، با چند صفحه  آشنا شدم که آدرسِ جدیدِ تعدادی از کسانی که نقلِ مکان کرده‎اند را اطلاع رسانی کرده است. هدف اصلیِ این پست، این است که هم به بلاگفایی‎ها و هم عزیران سایر گروه‎ها، کمک کند که دوباره بتوانند با دوستان‎شان ارتباط بگیرند و به خانه‎ی جدیدشان سر بزنند. به نظرم خوب است که شما هم اگر از این دست صفحه‎های اطلاع‎رسان یافتید، از طریق یک پست و حتی با گذاشتن برچسب برای آن(مثلا برچسبِ " آدرسِ جدید کاربران بلاگفا")، به این روند کمک کنید. در ادامه، لینک چند تا از این صفحه‎ها را اینجا می‎گذارم:

1- دلستون( این پست را ببینید)

2- نیکولایِ آبی((این پست)

3- رویِ خطِ استوا( در این وبلاگ، دوستِ من، آدرسِ جدید دوستان را پیدا کرده و در لینکِ دوستانِ خودش آورده)

 

در انتها، از دوستِ خوبم، مدیر وبلاگ "رویِ خطِ استوا"، تشکر می‎کنم بابت اطلاع رسانی‎اش؛ هم از این بابت که آدرسِ جدیدِ خودش را بهم داد، هم اینکه لزوم نوشتنِ این پست را به نوعی بهم یادآوری کرد.

از دوستانِ دیگرِ من، وبلاگ‎های "پوست انداختن"، "سینما یعنی زندگی"، "سینما برای سینما"، "عطرِ تلخِ دارچین"، "فلسفه‎های لاجوردی"، اگر اطلاعی حاصل کردید، ممنون می‎شوم که بهم اطلاع بدهید. اگر هم خودشان این پست را ببینند که چه بهتر. همین جا اعلام می‎کنم که لطفا به صورت موقتی هم که شده، به جایی نقلِ مکان کنید و آدرستان را به من هم برسانید. چه کنم، دلم برایتان تنگ شده؛ به قولِ "مهدی سهیلی"، «چه کنم، دِلم از سنگ که نیست..»

/ 0 نظر / 35 بازدید