پرچم

رعد پاییزی

سینه‎ی آسمان را سوراخ می‎کند

و مثل شلیک گلوله

در یک سرزمین آشتی طلب

غافلگیر کننده است

.

.

.

.

آن‎قدر روی بام می‎ایستم

تا به پرچمی بدل شوم

می‎دانم

فردا خواهد آمد

.

این دو رنگا(نوعی شعر ژاپنی که بعدا درباره‎اش توضیح خواهم داد) از خانم موتوکو  می‎شی مورا"ست

/ 4 نظر / 12 بازدید

عالییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی[گل][گل][گل] گزینش هایت پر محتوی و قابل تامل است لذت بردم

باران

[گل]

صبا

چقدر جالب!اتفاقا چند ماه پیش یه تلاش دسته جمعی با دوستان وبلاگ نویس انجام دادیم برای نوشتن رنگا می توانید در این آدرس مشاهده بکنید:) +http://ognicosa.blogfa.com/post/1149/

سیاوش

بسیار زیبا مجید ممنون از انتخابت اسم کتابش چیه؟ یاد یه شعر افتادم: پیراهنت در باد تکان می خورد این زیباترین پرچمی ست که دوست دارم